Yunus Emre Bal'dan Şiirler
Dolmuştaki Kadın
Minibüste gördüğüm
Sarı saçlı, sarışın kadın
Sen öyle dolu gözlerle
Solgun yüzünü dayadığı pencereden
Akıp giden yolu seyrederken
Ellerinden tutup
Yanındayım dememek için
Zor tuttum kendimi
O biraz soğuktan çatlamış
Birazda senin ısırmaların sonucu
Yaralanan dudaklarından
Çıkacak kelimeleri dinlemek için
Fırsat kokladım
Gözlerinden akmayı bekleyen yaşların
O an tümüyle akmasını istedim
Biliyorum
Aramızda ki yaş farkı
Bir hayli fazlaydı
Ama benim sana duyduklarım
Erkeksi bir cinsellik duygusu
Veya masumca hissedilen bir aşk değildi
Benim sana hissettiğim
Doğa üstü bir merhamet duygusuydu
Tek arzusu
Gözünden akan yaşları silmek
Derdinin dermanı olmaktı
Doğrudur
Her gün Güneş tekrar tekrar doğuyor
Ve tekrar tekrar batıyor
Ama ben doğumuyla doğmasamda
Tekrar tekrar battığım doğrudur
Biraz daha eksildiğim
Biraz daha çöktüğüm
Ve ölüme yaklaştığım doğrudur
Tek başıma
Yanımda kimse olmadan
Kimsesizce yürüdüğüm doğrudur
İki metre, bir odada
Başka yer olmadığı doğrudur
Bilmiyorum
Ben kimdim, neydim, nasıldım?
Çocuk olsaydım nasıl olurdum?
Parkta, sokakta veya evimde
Oyun oynar mıydım?
Bilmiyorum...
Kendimce acayip sorular sorar mıydım?
Düştüğümde ağlar mıydım?
İlk aşkımı görünce kızarır mıydım?
Tertemiz hayaller kurar mıydım?
Bilmiyorum...
Nasıl bir çocuk
Nasıl bir sevgili
Nasıl bir baba
Olurdum, olabilirdim
Bilmiyorum...
Bir çocuk olabilseydim
Nasıl yetişirdim
Nasıl düşünürdüm
Nasıl severdim
Bilmiyorum...
Çünkü
On sekiz yaşıma geldiğimde
Bir çocuk olamadığımı anladım
Gençlik yıllarımı yorgun seyrettim
Severken yorgun sevdim
Bir çocuk olamadım
Nasıl olunur?
Bilmiyorum...
Şairlerde
Bazen şair kendiyle de konuşur,
Neyi var, neyi yok anlatır,
Arada doğru, çoğu zaman yalan,
Konuşur...
Şair olmakta bu değil midir zaten?
Kendine söylediğin yalanlarla
Bir Dünya kurmak
Ve o şiirlerindeki kadını anlatarak
Karanlık Dünya’ya
Karanlıkta kalmış Dünya’nı anlatmak
Bildiğim İçin
Öleceğimi bildiğim için yaşıyorum
Biteceğini bildiğim için seviyorum
Ayılacağımı bildiğim için içiyorum
Her şeyin sonu var biliyorum
Doğum Günün
Tanrı unutulmak istediğinden mi?
Seni var etmeye gerek duydu,
Bilmiyorum.
Ama
Şundan kesinlikle eminim
Sen var olduğun için
O gün kadınlara armağan edildi
Ve biz her sene
Kadınların gününü değil
Senin doğum gününü kutluyoruz
Senin İçin
Ey büyük aşkın sahibi!
Günahkar gözlerimin kör ışığı
Yalancı dilimin kör düğümü
Sevdanın sevgilisi Oroperi
Sana sesleniyorum
Sessiz mektuplar yazıyorum
Düğümlenmiş dilimle değil
Özgür yüreğimle bağırıyorum
Gelmeyeceğini bilerek bekliyorum
Sevaplar işliyorum
Belki cennette bir huri olursun
Yada cehennemde ateşime
Odun atan zebani olursun
Diye.
Sevaplar işliyorum
Günahkar olduğum kadar
Sevap kâr oluyorum
Bir ümittir yaşayıp gidiyorum
Unutma
Sana bir hediye vermek istersem
Doğduğun günü kutlamak istersem
Yüzünde bir tebessüm uyandırarak
Mutluluğu tatmak istersem
İleri gitmiş olur muyum?
Bilmiyorum
Ama sende beni bilmiyorsun
Ben tuhaf bir adamım
Öyle kolay kolay kimseyi sevmem
Seversem de
Gururunu incitmem, incitmeyi istemem
Ve o nedenle de gizleniyorum senden
Sevginle layık olmuş bir adama
Hakaret edercesine yaklaşmıyorum sana
Ama sende beni mutlu et
Çağlar boyunca edilmiş
En gerçek, en saf tebessümü et
Ve şu sözü unutma
Belki de Tanrı var olacağın günü bildiği için
Bugünü kadınlara armağan ettirmiştir
Olabilseydim
Bir falcı olabilseydim
Sana kendimi tarif ederdim
Gelmen için türlü hileye
Türlü şarlatanlığa
Başvururdum
Ama Allah’tan
Ne bir falcıyım
Nede bir şarlatan
Yalnızca seni seven
Bir adamım
Hileyle, yalanla dolanla değil
Gerçek olanla sevmeni isterim
Bazen rüyalarına görüp
Başıma bir şey geldimi diye korkmanı
Bazen anlam veremediğim
Sitemler yapmanı
Bazen de sadece başını
Omzuma koymanı
İsterim
Sesini duyduğum anlar da olduğu gibi
Kalbin yerinden çıkıp fırlayacak gibi
Olsun isterim
Ben senin fani bedenini değil
Ebedi olan sevgini
Güzel duygular isterim
Belirsiz
Seni bir bebek severken,
Gülerken gördüm
Ve bende güldüm
Dışımdan belli edemesem de
İçerden kahkahalar attım
Bencil
Ben senin için yalancı oldum
Her gözde olan kötüyü
Şiirlerimden çıkardım
Ben senin için Şeytanla yarıştım
Onu sana aşık ettim
Sonra senin için onunla savaştım
Ben senin için Tanrıları öldürdüm
Seni onların mirasçısı yaptım
Ve biraz daha ezdim kendimi yanında
Ama şimdi anlıyorum
Aşk bencil, sevda bencil
Sevdiğim kadın
Onlardan da bencil
Yoksa görürdü
Şeytanın rakibini
Tanrıların katilini
Ezilen yüreğimi
İsterdim
Sana gitme demeyi çok isterdim
Bir gün olsun yanıma gelmiş olsaydın
Sana pişmanlığımı anlatmak isterdim
Pişman edecek kadar yakınımda olsaydın
Sana seni anlatmak isterdim
İşitebilecek mesafede olsaydın
Sana her an özlediğimi söylemek isterdim
Bir kaç kelime konuşabilseydim
Ben Ettim
O kadar hayal kurmuştum
İstanbul’un
Yansıdığı yüzünü güldürmek için
Hatta bir beyitte şundan bahsetmiştim
Bugünün kadınlara armağan edilmesini
Var oluşuna bağlamıştım
Ama nereden bilebilirdim
Tanrı’nın değil
Yüreğimin bugünü sana armağan ettiğini
Ertesi gün ise senin var olduğunu
Ş...
Sana bir ruh getirdim
Bedenini ruhuna köle etmiş
Sana bir beden getirdim
Uğruna ruhundan geçmiş
Bir sevda demiş
Bir aşk demiş
Bir dil getirdim
Gönlüne esir edilmiş
İyi Olan
İyi bir öğretmen olacaktı öldürdüler
İyi bir öğretmendi öldürdüler
Ardından eğitim kötü dediler
İyi olan her şeyi katlettiler
Yanmazsa Bitmez
Sevgim hiç bitmesin istedim
İsteğimle üzülecekmişim bilemedim
Ama bunu başardım
Mumu bitmeden söndürdüm
Üç Kişi
Tek bir bedenin içinde
Onlarca farklı kişiyim
Genellikle hüzünlü
Ara sıra mutlu
Çoğunlukla sinirli
Bazen de sakin
Kaybettim
Gün ışığı odama girmezdi
Bunu dert edinmedim
Kalbimde bir ışık vardı
Onuda kaybettim
Kısa
Az önce mutlu olduğumu fark ettim,
Hemde gerçekten mutluydum,
Anlayınca biteceğini de fark ettim
Ve tekrardan kendim oldum
Hayal
Hayal kıza mektuplar yazdığımda
Benim gibi gerçek olmasını diledim
Yazmayıp düşünmeye başladığımda
Bende bir hayal olmak istedim.
Yunus Emre BAL