UMUT KABUĞU
Siyah beyazdı her şey; fotoğraflar, filmler, hayat
Sen renklendirirsin diye düşünüyordum.
Bir umut vardı içimde,
Sanki her şey rengarenk olacaktı.
İçimdeki umut giderek artıyordu,
Bakışınla konuşuşunla arttı.
Her zaman seni düşünüyordum,
Düşünürken bağlanıyordum.
Sonra bir baktım ki sen olmuşum ben,
Her yerde sen vardın.
Gözümü ne tarafa çevirsem seni görüyordum,
Fakat dokunamıyor, kokunu alamıyordum.
Sen istemiyordun biliyordum,
Konuşmak, beni görmek bile istemiyordun.
Ben ise seni düşünüyordum,
Düşünmemek elimde bile değildi.
Olmadı, hayatım yine siyah beyazdı,
Belki de doğru zaman değildi.
Erkendi senin için, beklemeye razıydım ben
Öyle ölüm sessizliğinde
Bekledim çok bekledim ama gelmedin.
Senin kararındı mutluydun,
Önemli olanda bu değil miydi?
Çünkü ben beklemeye alışmıştım MEHMET ZAFER İRİŞ
