SEN Kİ BİR BOZGUNCU
Neden bu pişmanlık
Neden acıyorsun
Neden bu düşmanlık
Tohumlarını saçıyorsun
Sana lazım olan sen değil
Sana lazım samimiyet
Sana lazım amel
Biraz da samimi niyet
Dünyaya, paraya tap
Hem boş ver ne der kitap
Sonra ona buna laf
Zaten sensin ya sarraf
Dediği tek cümle:
Olsun, sonumuz hayır
İnsanlık bile öğrenmeden
Geri durma insanları ayır
Zulüm, kargaşa, fitne
Sorsan Peygamber ümmeti
Ama namaza gitmez
Bahane hazır: İşi derdi bitmez
Araştırmadığın bilgi, kime lazım kime
Hırs ile servet, makam isteme
Önce kendini bil, kendini bul
Yoksa bu dünya çekilmez
Sende yokken bir saman çöpü
Allah verdi fazlasını
Seninmiş gibi saldırma etrafa
Hakkına saldırdığında köpür
Eğer seviyorsan vardır kanıtı
Nerede sevgi, saygı, merhamet
Allah’sa sevdiğin nerede ibadet
Zaten ibadet ki dinin anıtı
Bu dünyada kazan, bu dünyada biriktir
Para, şöhret biter elbet
Varış noktası biter ebediyet
Asıl olan birliktir
Üç beş günlük zevk safa
Ve üçe beşe göre yaşama
İlim ile kendini öğren
Bil haddini, yerini bir defa
Birlik, beraberlik, adalet, nihai
Sen ki bir bozguncu
O pis cümlen:
Laz, Kürt, siyahi
Bendedir Arap, Alevi, Türk
Bendedir Fars, Çerkez, Kürt,
Hal böyle iken
Benden kaç! Benden ürk!!!
Mücahit Uykun
