MERVE AKKAŞ’TAN ŞİİRLER
PERESTİŞ
Sen yine yoksun,
Zaten hiç var olmadın ki.
Sahi sen, niye hiç yanımda olmadın?
Hiç mi hissetmedin,
Benim hissettiklerimi.
Ben böyle perestiş misali,
Bekliyorum hala seni divaneler gibi.
Beni anlamalısın herhangi bir zamanda,
Bazen bir şiirde aramalısın,
Veyahut da kitap sayfalarında.
Ama anlamalısın seni sevdiğimi,
Artık bekletmemelisin bu sevgiliyi.
Son vermelisin hayır diyerek kalbine,
Ya da evet diyerek kalbini...
Yine de bitmiyor sevdanın yükü, ağır geliyor kalbe.
Her gece hülyalarımda sen,
Çöllerde ki serap misali, hayalinle yaşıyorum.
Gittikçe benliğimi kaybediyorum.
Ey sevgili ömür dediğin kısa
Artık bahaneleri bırak gel, gel ki,
Bu yürek sevdana yeniden tutuşsun.
Tutuşsun ki daha çok sevsin...
***
KALP AĞRIN DİNİNCE
Günler, ardı sıra karışıyor,
Sıralanıyor yaşanmışlıklar.
Kalbim çıkmazlara meylediyor,
Seni özleyerek.
Bir arayış içinde ruhum
Her dakika senin ismini zikrederek.
Aşkınla yanıp tutuşan bu gönlü, kırma ey sevgili.
Gözlerimin kısılmasını sağlayan,
Yüzümdeki, tebessümün sebebi sen.
Tüm bunlara rağmen,
Gidiyorsun sen...
Sana şiirler yazıyorum,
İçinde biz olan.
Tüm anlamını yitiren hayaller gibi,
Kalbime acı veren sözler.
Aklımda sözlerin, hala dün gibi..
Hiç kimse fark etmiyor, seni nasıl sevdiğimi.
Fark etmiyor, yeniden umutlarımın yeşerdiğini,
Fark etmiyor, gecenin yerini alan gündüzü.
Sen ki fark etmiyorsun ve artık hak etmiyorsun sevgimi.
Bir yanım hep eksik kalıyor,
Seni yanımda göremeyince.
Ay ışığında düşle beni,
Kalp ağrın dinince.
***
HER ŞEY GİBİ
Sen ülkemdeki, savaş gibisin.
Ne zorlu bir süreç bir bilsen,
Dışarda bomba sesi yankılanıyor,
Çocukların çığlıkları yer ediyor kulaklarımda.
İnim inim inlersin, kimse duymaz.
Ah sen ülkemdeki savaş gibisin,
Her şeye rağmen dimdik,
Geceleri sessiz korkulu, gündüzleri ise telaşlı.
Ölümü yaşıyorum yeniden.
Bir insan her gün aynı anda şükür edip,
Aynı anda ölümü de tadabiliyormuş.
İşte sen bu yüzden ülkemdeki savaş gibisin,
Her tarafını çaresizlik esir almış,
Her şeye rağmen vazgeçmek yok diyorsun.
Her gün yeni çığlıklarla uyanıyorum.
Herkesin derdi hayatta kalabilmek,
Benim ise tek derdim sana kavuşabilmekte
Karanlıklar ortasında bir tenhadayım,
Yaşanmışlıkları bırakıyorum tek başına.
Sen umudun ta kendisi ,
Kelimelerin yetersiz kaldığı behir gibi,
Umudun hiç bitmediği,
Gözyaşların dinmediği.
Barışın gelişi gibi sevinç dolu,
Bir çocuğun gülüşü gibi içten.
Bir annenin evlatlarına bakışı gibi sevgi dolu,
Bir bebeğin masumiyeti kadar temiz.
Her şeyin ilk halinden geçip gitmesi kadar anlamsız.
Sen bu yüzden benim ülkem de ki savaş gibisin.
Her şey değişip takınır bir tavır,
Düşünceler bile alır tavır.
Ve her şey gibi bunlarda geçmişte kalır.
***
ELZEM
Biri var! Can içimde, yerim yok onun yüreğinde.
Ah yandı gidiyor gönül, yandı gidiyor Elzem.
Duydum ki yaralısın,
Ne olur, bırak merhemin olayım.
Düştüm bir derde, boğuluyorum bin dertle.
Bir ara bir sor beni
Bir yerlere koy, kalbin gibi.
Bu yüreğimde ki acı, perişanlığımın sebebi,
Söyle Elzem daha ne kadar yara alıcak bu gönül.
Ah kalbimin çıkmaz sokağı,
Bakışında sırlar saklı Elzem, Söyle neden bu acı?
Her gece ölüyor ve gözlerimdeki akan yaşlar gibi umutsuzca bekliyorum.
Mor zambağım Elzem.
Bekliyorum, gelemiyorum.
Bakıyorum, göremiyorum,
Seni görenler ne şanslı Elzem.
Kader deyip geçiyorlar, bilmiyorlar
Bu derde tek çare o yar, sen de gelmiyorsun Elzem.
Ah beklenen gelmiyor, gelmiyor...
Şimdi birbirimize çok uzaktayız,
Dağların ardında, yeryüzünün ortasında.
Yüzü, kalbimin yüzü Elzem,
Seni bilmiyorlar, bilmiyorlar.
Yorgunum söyleyemediklerimden.
Özlemleri bıçak sırtı yapan gecelerde,
Kimse vazgeçilmez değil elzem.
Yorgunum gün be gün eksilmekten.
Seni bilmiyorlar Elzem, bilmiyorlar.
Velhasıl bildiğin gibi devam etmekte hayat,
Bilmediğin bir tek ben.
MERVE AKKAŞ