Kırmızı Yağmur

Denizlerin altından göğe bir demiryolu uzanıyor

Trende bulutlar geziyor yeryüzünü

Gökyüzü küsünce bulutları kapatıyor tenine

Adı duyulmamış bir mevsimde ışığı sönmüş bir güneşsin

Kirpiklerinde çam ağaçları

Sıradağlar var dudaklarında

Aydınlık karartısı bir gecede martılardan sıyrılan bir Ay gibi gözlerin

Tanrının eteklerinden taşlar dökülüyor yalnızlığıma

Kırmızı bir yağmur damlıyor bileklerinden

Ben hep seni misafir eden bulutların altında ağladım.

Safa AKÇAY