Birsen Eker'den Şiirler
KÜS SANA
Yazarken seninle konuşurdum,
Şiirlerimi okumasan da,
Kalemin kıyısına dökerdim
Sen olmasan da yanımda.
Babamın küçük kızıydım ben.
Elinden tutup bakkala götürdüğü,
Şeker alıp mutlu ettiği küçük kızı
Küçücük bir kızdım ben
Kanayan dizleri olan,
Pembe pembe elbiseler içinde
Saçı iki yana örülüp prenses ilan edilen.
Yetmedi bana bu mutluluk büyümek istedim,
Ve bir gün geldi büyüdüm.
Babam artık elimden tutmuyor,
Şekerle alınacak bir gönlüm bile yok,
İnsan kanayan dizlerini özler mi?
Ben özledim.
Ağlaman için yazmıyorum seni,
Beni biraz anla diye yazıyorum seni
Kalemin kıyısına…
Hayat; en acımasız cellattır.
Sana tuzak kurmaz,
Sadece canını alır.
Eğer suçluysan!
Artık içimden şiir yazmak gelmiyor,
Sen yoksun ya.
Kalemim de küs sana.
***
KALEMİN KIYISI
Kırık kalbini şiirine yansıtmış bir kişi o
Ayrılığa her şiirini yansıtan
Lakin mutluluğu bir türlü bulamayan
Emeli şiirlerinde birinci olmak
Mutluluğu yüreğinin derinlerinde
İçindeki mutluluk hayallerinde
Ne de olsa o da bir insan
Kıyısında uçurumun aslında
Işığını kaybetmiş onu aramakta
Yağar damla damla yüreğine yaşları
Işığını ararken şiirlerinde
Sevmiş, sevilmemiş, beklemekte, aramakta.
Israrla yazmakta, şiir yazmakta,
Yüreğini yazmakta.
Nerde sevgilisi ki bunları görse belki gelir
Daha çok sever, daha çok sarılır sevdiğine belki.
Aşkı, arayışı şiirinde, üzüntüsü da derinlerde…
***
SEVİYORUM İŞTE SENİ
Seviyorum işte seni
Boynu bükük bir papatya gibi.
Rüzgarda sallanacak kadar seviyorum seni.
Karanlık gecemin yıldızı,
Umutsuz dünyamın gün ışığı,
Beyhude ömrümün en derin neşesi.
Seviyorum işte seni…
Bütün gece gökyüzünü seyrettim,
Yıldızları saydım,
Senle yaşadığım o mutlu günlerimi ona anlattım.
Gökyüzü dahi bu sersem halime acıdı.
Bütün gece ağladı, durdu.
Anlatsam derdim, dinler misin?
Bu boynu bükük papatyayı biraz olsun sever misin?
Seni bilmiyorum ama kendi kendime şarkı söyleyip duruyorum.
Napayım, seviyorum seni işte…
***
SENİ BULDUM
Seni buldum bozkırın tezenesinde
Seni buldum özlem kokan türkülerin çığlığında
Seni buldum asırlık kilimlerin gizemli nakışlarında
Seni buldum Kırşehir’in tozlu yollarında
Seni buldum ulaşmayan mektubumun son satırlarında
Seni buldum gökyüzünde süzülen bulutlarda
Seni buldum yağan yağmurun gizemli damlalarında
Seni buldum gökkuşağının solmuş renklerinde
Seni buldum geceleri parlayan yıldızların altında
Seni buldum sevda yükü taşıyan kuşun kırık kanadında
Seni buldum gecenin sessizliğinde parlayan ay ışığında
Seni buldum kırları süsleyen kelebeklerin renkli kanatlarında
Seni buldum baharı müjdeleyen kır çiçeklerinin arasında
Seni buldum seni bana getiren uğur böceğinin uğurlu kanatlarında
Seni buldum sonbaharda dökülen solmuş yaprakların arasında
Seni buldum çağlayan şelalenin çoşkun sularında
Seni buldum gökyüzünün en derin maviliklerinde
Seni buldum hayatımın en nostalji kokulu film gibi yaşamımda
Seni buldum ela gözlerinin buğulu bakışında
Seni buldum sevda yüklü yüreğimin sessiz köşelerinde
Seni buldum bu Birsen’in kaleminin her satırında.
Birsen EKER