Hasret Ülkesi

Desem ki

Her şey seni hatırlatıyor bana

Hayatın yelkeninde önce dalgalanıyorum

Sonra içimisever bulvarında duruluyorum

Hep sevdim,hiç sevilmedim pankartları dizilmiş sıralanıyor

Sesinin, hoş sesinin yeşilliğiyle serinliyorum

Dilimden elime vuruyor imkansızdaki gizi topaçta döndürüyorum.

Seni düşünüyorum tek ayak üzerinde

Bir,iki derken sendeliyorum yaramaz yaralarımda

Kalbimin raflarına yayılıyor karahindiba masalı

İçime işliyor nakış titizliğiyle dikilmiş sesin

Ne vakit yaşamayı hissetsem ruhum kavuşur lacivert taşına

Her eylül de,dört eylül de göçmen yıldızlar yaşlar ağacına konarlar

Sokak lambaları sarının umudunu taşır sessizliğe

Anladım ki

Geceyle birleşir koyuluk,zemheri

Kalpeylem isyana hazır

Tek renk oluyor eylül bakışlı ekilmeyen ekim

Başkaldırıyor : Çiçekler de sudan bıkmış, balıklarda

Devinim rüzgarı kuytu salıncağında sallanır

Onu yedi de uçar geceye hasret gündüzcü kuşu

Her gece gelip gündüz giden hasret ülkesi.

İkra Yükseler