ACI VODVİL
Esmer bir akşamüzeri döndürüyorum kendimi
Yarısı kireç görmeyen sıvasız geçmişimle dolu
Diğer yarısı tamamlamaya çalıştığım
Bir türlü tamamlayamadığım eksik resimlerle
Tumturaklı resimlerle dolu
Hüznümün yayları gerilmiş içime
Biliyorum dokunsam dökülecek çatısız ıslak gözlerime
Islanacak güneş görmeyen pencerelerim
Rüzgarın eli çarpıp, kıracak güllerimi
Boğazım düğüm düğüm dikenlerin acısıyla kiremit rengine boyanacak
Kelebekler çizdim yaşlar ağacımın duvarlarına
Ruhumu umudun yarım metre boyuna çıkardım
Sürgü çekilmiş kapılarını bir bir açtım
Önce tozlarını gözyaşlarımla teker teker sildim
Ardından odalarına çocukluğumun neşeli hallerini serptim
Acı bir vodvil kulaklarımı sızlatıyor
Sızıyor yüreğimin tuğlalarıyla eklenmiş çinkolarına
Yarım kalmış cümlelerim bal peteklerin de yanıyor
İçimin şarkıları sönmemiş hala
Aynı gözlerle ağlamaklı çalıyor.
İKRA YÜKSELER